BROSTU

Það er ótrúlegt hvað smá skilaboð geta gert fyrir mann! Þá meina ég jákvæð skilaboð! Ég fékk sent e-mail um daginn, og þetta var bara eitt af þeim hundrað sem berast inn um póstlúguna á tölvunni minni hvern dag. Með virðingu fyrir vinum mínum reyni ég að opna hvern póst. Það gæti náttúrulega leynst í einhverjum af þeim að líf mitt verði ömurlegt og ég geti einfaldlega dáið á morgun ef ég "forwarda" ekki póstinum innan ákveðins tíma og til eins margra og ég get!!! Ég get sko ekki látið það gerast :)
En mér til mikillar lukku leyndist EINN skemmtilegur sem "meikaði sens" . Pósturinn fékk mig til að hugsa um hann allan daginn og því ætla ég að deila honum með ykkur.

Ég gerði merkilega uppgötvun í dag. Ég uppgötvaði að bros er jafnsmitandi og
flensa.
Það brosti til mín alókunnugur maður og ég brosti á móti og hélt svo bara áfram
að brosa.
Ég labbaði fyrir næsta horn þar sem ég mætti öðrum ókunnugum manni.
Þegar hann sá mig brosa, brosti hann á móti og gekk svo brosandi í burtu. Þá
laust niður hjá mér þessari staðreynd, ég hafði smitað hann.
Guð veit hvað hann hitti marga og smitaði þá. Ég fór að hugsa um þetta bros og
skildi þá hversu mikils virði það er.
Eitt lítið bros eins og mitt, gæti breiðst út um heimsbyggðina.
Svo ef þú finnur að þú ert að bresta í bros, ekki halda aftur af því. Komum af
stað faraldri sem fyrst, stefnan er að smita allan heiminn.

BROSTU

Ég sagði að hann hafi fengið mig til að hugsa og auðvitað í leiðinni að brosa. En það er bara svo ótrúlegt hvað hlutirnir gleymast fljótt. Daginn eftir og dagana á eftir var ég búin að gleyma þessu þar til allt í einu nokkrum dögum síðar áttaði ég mig á því að ég mundi vel eftir þessu og hafði hugsað um þetta................en ekki framkvæmt!! Það dugar semsagt ekki að bara hugsa, það þarf að framkvæma líka. Héðan í frá ætla ég að vera framkvæmdaglöð, vonandi þú líka :)

Hummmm...................

Ég er alveg að koma aftur......pínu léttari bæði líkamlega og í lund, miklu sterkari þökk sé Orra einkaþjálfara, með síða ljósa lokka af vonandi engum dauðum, með sveigjanlegra bak eftir kírópraktorinn minn og liðugri líkama og sál eftir þrusu jógatíma. Ég er farin að halda að það sé nauðsynlegt að segja upp vinnunni sinni þegar leiðinn kemur og gera bara það sem manni finnst skemmtilegt í smá tíma, eða þangað til það verður líka leiðinlegt. Byrja þá bara upp á nýtt og gera aftur það sem manni finnst skemmtilegt og svo koll af kolli. Það er náttúrulega tilgangslaust að eyða þessari stuttu lífsleið í að gera það sem manni finnst leiðinlegt. En auðvitað kemst maður ekki alveg upp með það, það veit hver heilvita maður. Maður getur þó reynt að setja leiðinlegu hversdagslegu hlutina í skemmtilegri búning s.s að vaska upp (fyrir þá sem eiga ekki uppþvottavél) þá er hægt að kaupa rosalega flotta uppþvottahanska í Besta td. Tigermunstraða með fjöðrum og ef það dugar ekki þá má finna jarðaberja uppþvottalög í búðum bæjarins, nú ef það dugar ekki má setja uppáhalds tónlistina sína á fóninn, ef það svo dugar ekki er kannski ráð á að fá sér nokkrar töflur við þunglyndi...........Það getur ekki verið svona leiðinlegt að vaska upp. Hummmmm......ég ætti kannski að koma aftur seinna áður en ég rugla meira, ég er semsagt ekki alveg komin ennþá :)

Back to reality!!

.............má með sönnu segja! Hversdagsleikinn hafinn, en guð hvað það er leiðinlegt orð, svo ég ætla að kalla hversdagsleikann: Annar nýr og yndislegur dagur á hverjum degi, já ég glápti á Secret fyrir nokkrum mánuðum og hef ákveðið að tileinka mér "possitive thoughts" eða jákvæðar hugsanir....svona allavegana meðan ég man eftir því, sem er einmitt núna. Lífið er náttúrulega ekki jafn spennandi þessar vikurnar eftir heimkomu, frekar litlar upplifanir né breytingar en reyni að hugsa til baka reglulega og fæ þá smá bros í vinstra munnvikið. En þó er verki mínu ekki lokið á Indlandi. Ég var beðin fyrir því að aðstoða við stofnun á litlum skóla fyrir 11-15 ára stúlkur sem búa í "slumminu" eins og það er kallað eða fátækrarhverfi. Samtökin safna þá saman þessum stelpum úr hverfinu og kenna þeim ensku. Þetta verður því ekki ósvipað eða eins og ég fékkst við. Þetta er þá stúlkur sem hafa ekki fengið neina menntun, kunna ekki að lesa né skrifa og hvað þá á hindi. Ég kem því til með að senda þeim skólagögn, ss. stílabækur, blýanta, liti o.s.frv. Ef einhver liggur á þessháttar gögnum og þarf að losna við þá tek ég það með fegins hendi! Annars er þetta frábært tækifæri að geta fengið að fylgjast með þeim úti og er ég þá einnig með löglega afsökun til aðð bruna aftur út hvenær sem er til að fylgja skólanum eftir. Yndislegt!! Er enn í fríi frá fluginu svo hef haft góðan tíma til að vinna upp mánaðar skróp í skólanum og ræktinni. Enda hafa dagarnir ekki farið í meira en lærdóm og áreynslu á brettinu í Laugum og Spöng. Þess á milli fer frökenin í jóga til að róa hug og sál eftir erfiði dagsins, og pínu til að komast í indverskan anda. Það ætti að skikka alla stressaða, æsta, brjálaða út í umferðina, tuðara og morgunfúla fýlupoka til að fara í jóga og heimurinn yrði miklu betri. Eftir góðan tíma og fullkomlega slökun myndu þessar manneskjur svífa út í bíl og keyra í rólegheitunum heim, kyssa familíuna stórum kossi, vinna vinnuna sína með bros á vör og fara rólegir og sælir að sofa. Svona allavegana er jóga fyrir mér, fullkomlega mannbætandi.

VELKOMIN HEIM

Loksins komin með allar 2 fæturnar á jörðina, eftir viðburðaríkan tíma á Indlandi. Ég hefði ekki trúað því hvað það var erfitt að komast aftur inní lífið mitt hér. Fyrstu 4 dagarnir voru erfiðastir, kannski eitthvað væmið en svona var það þó samt. Ég stóð í stappi við sjálfa mig um hvort ég ætti að gráta eða hlæja, en gerði hvorugt! Flugferðin heim gekk vel, ég náði þó ekki einum lúr í 9 tíma fluginu frá Mumbai til London en þá var ekkert annað í stöðunni en að dreipa a guðdómlegu rauðvíni ALLA leiðina............ég komst þó út úr vélinni í London og arkaði með tvem af bresku vinkonum mínum í von um að ná næsta flugi. Ég kvaddi þær með söknuði við skiltið Baggage claim til vinstri og conection flight til hægri. Í fyrsta sinn í mánuð var ég alein. Ég vakti óumbeðna athygli á för minni frá terminal 4 yfir í terminal 1 á Heathrow og alla leið uppí vél Icelandair. Ekki nóg með að vera með risastóra vatnshelda North face tösku á annari öxlinni og röndótta indverska skjóðu á hliðinni þá dröslaði ég stórri brasilískri bongótrommu á hinni öxlinni. Ótrúlegt hvað það þarf lítið til að gleðja fólk því allir vildu ólmir prufa að berja aðeins á hana. Meira að segja fúla starfsfólkið í Passport control og security gate, setti upp stórt bros og báðu um leyfi til að slá á trommuna. Trommuna fékk ég að hafa í handfarangri, hún passaði fullkomlega í farangurshólfið á bresku þotunni og lá þar út af fyrir sig alla leiðina frá Indlandi, ekki var þó sömu sögu að segja þegar ég kom um borð í Icelandair vélina. Vélin var ekki sú nýjasta og farangurshólfin því pínulítil svo tromman átti ekki stefnumót við hólfin þar. Ég náði þó að koma henni vel fyrir undir sætinu mínu eftir að hafa hlustað á tuðið í flugfreyjunni (já ég er flugfreyja sjálf, en ótrúlegt hvað sumar þurfa alltaf að vera með leiðindi.) Það fyrsta sem ég hugsaði, velkomin heim Rebekka þó var ég ennþá í London. Freyjan er ein af þessum sem hafa verið of lengi í bransanum, segi ekki meira. Hver í ósköpunum gaf þér leyfi til að taka trommuna inn.....blblblblblbbaalbalblallba ég lokaði eyrunum og gekk frá trommunni og sagði ekki orð. Mér fannst ég strax vera komin í okkar samfélag á Íslandi, þar sem náungakærleikurinn og kurteisi er mjög ábótavant. Afhverju þarf að tuða yfir öllu, æsa sig yfir engu, rífast út af ekki neinu. Við eigum allt, höfum allt og lífið gæti ekki verið auðveldara en samt er allt svo erfitt hér. Púffffff þá er það komið frá. Nú er fröken fix komin uppí rúm að einlægri ósk ónefnds læknis, komið er að skuldadögum frá Indlandi.........................

MUMBAI

13 klukkutíma rútuferð að baki frá Colva til Mumbai. Síðasti dagurinn í Colva var skrítinn fyrir okkur allar, komið að kveðjustund sem var eitthvað svo ótrúlega erfið. Eftir alla þessa upplifun hugsuðum við ekki um að það kæmi að endalokum, eða reyndum það. Við slettum ærlega úr klaufunum á föstudeginum, síðasta daginn okkar. Ein úr hópnum átti 30 ára afmæli svo við dömurnar plönuðum "Surprise" partý fyrir hana. Við fórum allar út að borða á frábærum veitingastað í 15 mín fjarðlægð og enduðum svo allar á Boomerang strandbarnum rétt við heimilið okkar. Vorum búnar að kaupa mjög glisgjarnar indverskar afmæliskreytingar og sáu starfsmenn staðarins, góðir vinir okkar þeir Peter, Brian, Alex og Dominique um að skreyta eitt svæðið að indverskum máta, þvílík dýrð. Þegar svo Sara afmælisbarnið, mætti á staðinn með bundið fyrir augun, stóðum við allar í sandinum í kolniðamyrkri með stjörnuljós. Á hringborðinu okkar stóð svo súkkulaðiterta með áletrinu, Happy Birthday Sara, goodby Colva!. Við entumst endalaust þetta kvöld, og vanilla vodkaskot fara örugglega ekki aftur uppí okkar munna. Þetta var þó frábær kveðjustund. Á laugardeginum var legið á ströndinni og pakkað til skiptis, ótrúlegt hvað hópurinn var þögull. Við vorum þó nokkrar saman sem fórum til Mumbai, en við þurftum líka að kveðja nokkrar úr hópnum sem urðu eftir. TÁRAFLÓÐ!! Eftir að hafa verið með sama hópnum í 1 mánuð, myndast ótrúleg bönd. Við höfum gengið í gegnum þennan mánuð allar saman, upplifað það sama, sofum saman, borðum saman.............. Síðasti dagurinn minn með krökkunum mínum var á föstudeginum, ég reyndi að hafa kennslustundina extra skemmtilega svo við sátum öll smana og bjuggum til hálsfestar og armbönd úr makkarónum og perlum. Á fimmtudeginum fékk ég þau svo til mín og horfðum við saman á teiknimynd á Hindu, drukkum Chai (indverskt te), lékum á ströndinni og skemmtum okkur. Ég keypti svo á alla línuna Mangó djús í fernu með röri, sem mér fannst bara sjálfsagt. En að drekka úr röri tók soldin tíma að læra, þó þau séu frá 2-7 ára. Svona munað eru þau ekki vön, þau drekka bara kranavatn og fá hrísgrjón í morgunmat, hádegismat og kvöldmat. Ótrúlegt hvað litlu hjörtun voru glöð þegar ég hitti þau daginn eftir. Það var gott að skilja við þau svona hamingjusöm. Ég skrifaði report eftir hvern dag með þeim og fór yfir hvað við höfðum gert saman um daginn, það var ótrúlega góð tilfinning að vita að þeim hafði farið fram. Þó er sárt að vita að eftir 1 mánuð líkur vinnunni við byggingarnar á þessum stað og þá flytjast fjölskyldurnar á eitthvað annað byggingarsvæði sem þýðir að þeirra menntun er lokið í bili. Eftir komuna til Mumbai tékkuðum við okkur inn á hótelið þar sem við hittumst fyrst, þó svo að þetta hafi liðið ótrúlega hratt þá fannst okkur við fyrst hafa hisst þar fyrir mörgum mánuðum. Við pöntuðum okkur strax að borða, þar sem allar vorum við glorhungraðar eftir að hafa ekki fengið neinn mat síðan í kvöldmat deginum áður og klukkan var orðin 12. Hoppuðum uppí leigubíl og brunuðum í miðbæ Mumbai sem tók um klukkutíma. Þar eiddum við deginum saman. Mumbai er hreint út sagt ótrúlegt, í öllum þessum asa eru allir samt svo ótrúlega rólegir, ég er ekki enn að skilja hvernig það er hægt að detta svona inní samfélagið án þess að lyfta augabrún, og að mér skuli hafa tekist það er líka enn ótrúlegra. Ég sit núna heima og er enn að ná áttum, ég nánast labba í hringi og veit ekki í hvern fótinn ég á að stíga...............þess vegna ætla ég að skrifa aftur á morgun og sjá hvort ég verði búin að finna hinn fótinn minn í rússibananum í höfðinu á mér.

Palolem

Eg hafdi ekki hugmynd um tegar eg kom til Indlands ad indverjar keyra a vitlausum vegarhelming, og tvi var fyrsta okuferdin fra Mumbai airport ogleymanleg. Brjalada umferdin her hefur to vanist otrulega eftir morg oskur og hyllingar um jardafor. Vegirnir her eru litlir, trongir, holottir, upp og nidur, skrans beygjur vinstri til haegri med pinulitlum hordum hradahindrunum. Allir virdast keyra tvers og kruss og stundum held eg ad indverjar seu med auka augu her og tar tvi einhvernvegin vita teir alltaf hvad teir eru ad gera. Vid stelpurnar forum til Palolem Beach a laugardagsmorgun, rumlega klukkutima okuferd fra Goa a tvem litlum mini utgafum af rugbraudi. Palolem er litill strandstadur i otrulega fallegu umhverfi, tetta er orugglega vestraennasti stadurinn a indlandi og mer fannst eins og hann hafi verid ser byggdur fyrir skituga vestraena bakpokaferdlanga. Tar er nog af gistingum og leigdum vid okkur nokkur herbergi i baenum, tvilik unun ad sofa a godri storri dynu og fa heita sturtu.........loksins. Maturinn var ogleymanlegur og komum vid afvelta heim, i fyrsta sinn sidan eg kom fekk eg risastora italska Margaritu Pizzu og raudvinsglas, mig er enn ad dreyma hana umhhhhhhhhhhh. Tad fyndna vid Palolem er ad tar varla glittir i indverja fyrir hvitu folki, strondin, veitingastadirnir, gistiheimilin full af hvitingjum. Og tad verdur ad segjast ad tad kom a ovart og lagum vid nanast med storu allan daginn tvi her a Colva Beach sem vid buum sjaum vid ekki hvitt folk. Ja vid erum ordnar eitthvad skrytnar. Vid lagum a strondinni og roltum a veitingastadinn vid strondina til skiptis i tvo daga, fullkomin hvild eftir erfida viku. Eg fekk meira ad segja gedveikt 40 min nudd, bak, axlir og hendur, og audvitad var verdid grin......500 kall. Laugardagskvoldid var to heldur rolegt fyrir gomlu, stelpurnar skelltu i sig nokkrum en eg beint uppa hotel eftir matinn med risastort bolgid auga..........veit ekki en hvad tad var en er to a godri leid ad jafna mig. Tegar eg kom upp a hotel og var vid tad ad ljuka vid ad tannbursta mig flaug inn risastor ogedsleg drekafluga og settist natturulega beint a rumid mitt. Eg er ekki mjog hrifin af skordyrum en er to ordin ollu von her, fyrir utan tegar Drekafluga nalgast. (10 sentimetra langt kvikindi med stora vaengi og langan sporda) Eg stod stjorf i sma tima og lalladi svo haegt ad hurdinni til ad fa sterka karlmannleg hjalp tegar flugan flaug upp, vafradi eitthvad um herbergid og for ut. Eg var ekkert sma fegin og lokadi hurdinni og for roleg ad sofa, vid brjaladan havadi i rakettum og sprengjum sem dundu um baeinn i tilefni arlegs Hindu Festivals. Stelpurnar komu svo hver af faetur annari tegar lida for a kvoldid og fengu ad heyra raunarsogu mina. Tegar eg vaknadi um morguninn (Va Bubba lagid kom strax upp) var tad fyrsta sem eg sa drekaflugan a veggnum beint fyrir framan mig i makindum sinum............................

BEACH PERVERTS

Ad skrifa eitt blogg hefur ekki gengid afallalaust fyrir sig, eg sat i 40 min og skrifadi og skrifadi tegar eg var loksins buin og aetladi ad "SAVE-A" ta hrundi internetid, eg var to buin ad afrita allt. Internetid kom a 2 klukkutimum seinna! Tegar tad loksins kom a for rafmagnid og kom aftur 20 min. seinna. Ta natturulega virkadi ekki ad gera "PASTE". Reyndar er rafmagnsleysid ekki oalgengt tar sem tad fer af a hverjum degi, jafnvel tegar tad er kolnidamyrkur a kvoldin, tad er ekkert sma fyndid. Stuttu seinna kemur madur hlaupandi med vasaljos og startar traktorsmotornum hehe. Daglegt braud en alltaf jafn fyndid. Loksins for solin ad skyna, her hefur ekki rignt i 4 daga sem tydir ad Moonson timabilinu fer senn ad ljuka. A medan a tvi stod gerdum vid stelpurnar to heidarlega tilraun til ad skreppa a strondina seinnipart dags eftir vinnu. Rutinan var svona: Leggjast a handklaedid, taka upp bokina, rifa sig strax upp, hlaupa undir Palamtre, skyla ser fyrir rigningunni, bida, leggjast aftur nidur...........etc. Tad sem hvitu evropubuarnir lata ekki a sig fa. A sunnudag var svo loksins fullkomin solardagur og tvi haldid med leigubil a adra strond i 20 min fjardlaegd. Astaedan fyrir brottflutningi a adra strond var til ad fa frid og vera laus vid "GYPSY,s" brjaladar solukonur og indverska slefandi menn vid hlidina a okkur, sem kalla okkur beautiful models.....tetta med slefid er ekki grin!! Vid fundum tessa yndislegu strond og lagum i fridi i 2 tima, ta var haldid a fiskiveitingastad rett hja. Okkur til mikillar undrunar vorum vid eitthvad svo raudar tannig ad vid heldum heim a leid eftir NOKKRA drykki. Um kvoldid vorum vid nanast allar skadbrunnar og sumar foru ekki til vinnu daginn eftir. Allar vorum vid med vorn fra 15-30, belive me solin her er 4 sinnum sterkari en a Spani. Hedan i fra verdur bara solbad a milli 5-6 einhverja daga. I tessum hita, raka, svita og gud ma vita hvad hef eg oll verid med hitautbrot, ja mjog skemmtilegt!! Daman arkadi til apotekarans til ad fa bot sinna meina og fekk hja honum bleikan vokva til ad bera a mig og tvaer tegundir af toflum. Adra tegundina profadi eg fyrir svefninn, eg steinrotadist og vaknadi um morguninn i somu stellingu, rett hafdist upp ur ruminu, klaeddist og sat svo a rumbrikinni i korter med storu ut i loftid og opin munn. Lidanin var eins og eftir 3 svefntoflur, eg veit ekki hvort eg lati a taer reyna aftur en utbrotin hurfu :) Vinnan hja mer er fra 9-12, med litlu krokkunum, hun tekur ekkert sma a. Tau tala ekki ensku, kunna ekki ad skrifa ne pussla........svo i 2.5 tima tyl eg upp ABC, 123, litina, syng og kenni teim nyja enska skola songva, fer i leiki etc. Teim fer fram a hverjum degi og tad er fyrir ollu. Puslin fra LAndsbankanum hafa vakid mikla lukku og byda tau spennt eftir teim i lok kennslutima. Tau eru rett farin ad geta sett nokkur pussl nidur, en allt ad koma. Seinnipartinn 1-2 daga iviku fer eg svo a munadarleysingjarhaeli og hjalpa stelpunum tar med heimaverkefnin sin. Vid hofum ferdast adeins, en sidasta laugardag forum vid til Old Goa, leigdum bil og bilstjora, vid vorum 10 i 7 manna bil, alveg roleg!!! tad er mjog algengt her, hef sed tad verra. Amotorhjoli eru yfirleitt 3, mamman ad keyra eitt barn aftana og eitt barn stendur fyrir framan og jafnvel er buid ad binda farangur utana lika. Eg tarf kannski ekki ad nefna tad en audvitad eru engin med hjalma! Svona er Indland otrulegt!!

GOA..........loksin

Loksins hefur skipulagda Rebekka tekid uppur toskunum og radad snyrtilega uppi hillu i nyju vistarverunni. Lestarferdin til Goa tok adeins 16 klukkutima, en tar sem daman kippir ser ekki upp vid neitt lengur var hun sallaroleg (ja olikt mer) tott ferdin hefdi att ad vera 11 timar. Fyrst var skemmtileg seinkun svoi vorum vid stopp inn i gongum i enn skemmtilegri tima. Vistarveran i lestinni kom a ovart eftir ad hafa fylgst med hinum lestunum koma hja, hangandi indverjar utan vid hurdirnar og allt crowded inni lestunum. Vorum i opnu herbergi med 6 rumum (kojum) og A/C sem var natturulega frabaert. Svafum, bordudum og spiludum af okkur hendurnar, baedi bloff og Idiot verst hvad Vishal (sa sem ser um okkur) er mikill "cheater" sem gerdi to ferdina mun skemmtilegri. Nyja heimilid er annars a frabaerum stad, 3 skref a strondina, 2 skref uti sundlaug, 4 skref a barinn muhaaaaaa. Gaeti ekki verid betra!! Annars er krefjandi vinna frammundan, forum daginn eftir ad vid komum i heimsoknir a munadarleysingjarhaeli, skola og litla leikskola sem samtokin hafa stofnad. Get ekki annad sagt en ad mitt litla hjarta hafi verid pinu brotid eftir tann dag. A morgun er svo fyrsti dagurinn i vinnunni til ad fylgjast med, verdur spennandi en mjog krefjandi tar sem eg tarf ad utbua kennsluplan fyrir vikurnar. Eg verd a morgnana i "Constructial area" tar hafa samtokin pikkad upp litil born sem bua i nybyggingum eda i litlum barujarnskofum. Foreldrar teirra vinna vid byggingarnar og skilja tau eftir heima allan daginn. Vid hofum til aflogu litla verond hja gamalli konu sem byr rett hja, til ad kenna teim baedi ensku, tolustafina, stafina etc........verdur svo spennandi, seinnipartinn 1-2 daga verd eg a katolsku munadarleysingjarhaeli tar sem eru eingongu stelpur. Astaedan fyrir tvi er ad strakarnir fara strax, tad er natturulega miklu odyrara og meiri nyting ef eg ma nota tad ord i ad eiga strak!! Annars er allt half skritid herna tar sem nu seinnipartinn lentu 3 af starfsmonnum samtakanna i motorhjolaslysi (sem er nu ekki skritid, tar sem madur er varla ohultur i bil) en tau hin segja ad allt se i lagi en svo er vist ekki, vonandi lata tau allt flakka a morgun. Takk fyrir allar skemmtilegu kvedjurnar, farin i bolid i litlu kojunni minni :)

FORRETTINDI

Sidasti dagurinn okkar i Lonavla, er a bokasafni i Yoga Ashram setrinu og er tetta adeins i 3 skiptid sem eg skrifa tessa faerslu tar sem allar tolvur hafa hrunid tvisvar, vona ad tetta takist i tetta sinn. Vid hofum verid her I Ashraminu sidustu 3 daga, joga snemma a morgnana svo seinnipartinn, aedislegt!! I morgunmat fekk eg banana og kuskus med sma graenmeti aedislegt er tad ekki, maturinn virdist varla getad vanist. A milli joga timana hofum vid farid i heilsumedferdir, fotabad tar sem eg sat a grjohordum kolli med lappirnar ofan i brennandi heitu vatni med laufblodum, sem betur fer var eg med I podin og hlustadi a "Island, eg elska tig" med Baggalut ENDALAUST. For svo I "full body massage" og aldrei hef eg lent i tvi ad framparturinn er nuddadur meira en afturparturinn, sem betur fer er eg ekki med D skalar heheheheeh. Svo var tad Water Massage, tar sem eg la i badkari med nuddstutum, frekar fyndid og tad i heilar 20 minutur, eg helt eg myndi rifa af mer harid, en tad var to samt slakandi. Verdin a tessum medferdum er svo algjort grin, fyrir likamsnuddid sem vardi i 45 min nadi verdid rett svo i 200 kallinn. Tad er reyndar eins med allt her, mer finnst nanast allt vera okeypis, ein stor vatnsflaska kostar 15 rupinur, sem eru ca. 25 kall. Stelpurnar hafa verid ad lata sauma a sig Sari sem samanstendur af buxum, kjol og vafningi, og borga fyrir hann um 300 kall, algjort grin. Eg aetla ad bida med Sariinn tar til i Goa, enda fer ad styttast i nyja afangastadinn, forum med lest i kvol a midnaetti, 11 klukkutimaferd fra Pune svo verdum komin til Goa i fyrramalid. Tad verdur frabaert ad fa fastan samastad og taka upp ur toskunum a nyja heimilinu. Tad eru mjog spennandi timar framundan og verdur gaman ad takast a vid sjalfbodastarfid, enda hefur madur verid ad bida eftir tvi. To hefdi eg ekki viljad sleppa ollu tvi sem vid hofum gert. Utan alls ta horfdum vid a Bollymoow mouvie eitt kvoldid, spilad, farid i Hindu kennslu. I gaerkvoldi forum vid ut ad borda, leitudum uppi veitingastad sem var ekki indverskur, enda agaett ad hvila sig a hrisgrjonunum. Fundum tennan fina kinverska stad og atum yfir okkur svo var farid upp a hotel og skaludum i gosvini, eitt glas a mann.....unadslegt! Vid erum her 9 stelpur saman, fra tyskalandi, bretlandi, astraliu og portugal, okkur kemur otrulega vel saman enda erum vid allar i somu upplifuninni. Tessa viku sem eg hef verid her hef eg eg komist ad tvi hvad okkar lif eru mikil forrettindi, reyndar turfti ekki nema 1 daga dvol. I morgun for eg i sturtu, tad rett lak iskalt vatn ur krananum og ekkert kom ur sturtuhausnum. Ta var tad bara "Bucket Shower" eins og vid kollum hana, ta latum vid vatn renna i konnu og hellum yfir okkur.......friskandi, en tad fyndna er ad madur er ekkert ad ergja sig yfir tvi, madur er bara gladur yfir tvi ad geta fyllt helv....(afs. ordbragdid) konnuna. Heima vaeri tad nu ekki tekid i mal ef heita vatnid myndi vanta i klukkutima, eda hvad ta allt vatn, allt yrdi brjalad. Reyndar eigum vid nog af vatni og tad aetti ekki ad vanta, en tad eru samt forrettindi, ef tid skiljid mig :) Krossa fingur ad bloggid takist i tetta sinn, eg laet heyra i mer tegar eg er komin til GOA, sunny GOA. Vonandi sest til solar tar, tvi her hefur ringt eldi og brennisteini sidan eg kom, fyrsti turri dagurinn i gaer..............tvilik hamingja, og tad glitti i stor bros a ollum andlitum :) LUV Rebekka

Rajmachi-Udhaywadi-Dhak

Sidustu 3 dagar hafa verid nanast olysanlegir, lifsreynsla sem eg hefdi aldrei buist vid enda a einum timapunkti var eg skrefi fra tvi ad taka naesta flug beint heim og a odrum punkti atti eg ekki ord yfir allri velsaeldinni sem kom yfir mig. Vid logdum af stad i fjallaferd snemma a midvikudag, ferd tar sem eg bjost vid stuttum gongutur og hotelvist en svo var EKKI...Keyrdum i rutu (Loft og veggir teppalagdir med brunu og gulu teppi, tarf ekki ad lysa lyktinni.......) i 45 min a sveitavegi, og teir eru nu ekki upp a sitt besta en allavega forum ut a einum stad og byrjudum ad ganga. Stuttu eftir ad vid logdum af stad kom hellidemba svo a nokkrum sekundum urdum vid oll algjorlega gegndrepa. og attum eftir bara! 3 tima i afangastad. Leidin var upp skoglendi, odum i drullusvadi eftir alla rigninguna, yfir fjorar ar, gongustiga sem voru ordnir ad rennandi fossum og..............semsagt timapunkturinn sem eg var vid tad ad snua vid. En a tessari ferd hittum vid aettbalka, konur, menn og born sem bua i litlum leirkofum med viltu opunum sem leku ser i trjannum rett vid okkur. Flest teirra voru ad fara ad kaupa hrisgrjon og adrar naudsynjavorur, ferdin tekur tau adeins fra 36 km.......og an skofatnads. Loks komumst vid a afangastad lengst uppi i fjalli, tarna var ekki fint hotel heldur litil leirhus an rafmagns, hita eda salernisadstodu. Tetta er sjalfsturftar baendasamfelag, og fengum vid allan mat hja einni fjolskyldunni tar sem vid bordudum a golfinu hja teim, med hondunum af aldiskum i tvo daga, hrisgrjon, graenmeti og nan braud........ Svefnadstadan okkar var i 1 min. fjardlaegd, hlada med leirgolfi tar sem vid lagum oll i flatsaeng a thunnum einangrunnardynum med vardeld i jarnskal og oliulyktin rosaleg, ad tegar svimi og flokurleiki for ad gera vart vid sig var best ad kikja ut og jafnvel pissa i leidinni uti i skogi. Eftir tvaer naetur tarna heldum vid heim a leid i gegnum otrulegt landslag, lobbudum i gegnum heimili tveggja aettbalka, upp gifurlegar haedir og hola, to tok ferdin heim a sidasta afangastad ekki nema 3 tima, tad eina sem helt okkur vid efnid var STURTA....shower in 5 hours, shower in 4 hours etc...Eftir ferdina og tveggja tima rutuferd aftur heim a hotel hef eg aldrei farid i betri sturtu, to hun hafi verid kold..........Tetta er rett brot af upplifun minni tessa daga, myndir koma til med ad segja allt og eg a nog af!!! Ny og baett Rebekka er strax komin og bara eftir 5 daga dvol i Indlandi hehehehehe laet heyra i mer fljott aftur, eg er ad drukna i rigningu og gaeti drepid fyrir kjotmaltid, rosalega ny Rebekka a kanntinum :) LOVE YOU ALL GUYS